Umów wizytę

Pierwsza pomoc udzielona przez świadka zdarzenia może podtrzymać podstawowe funkcje życiowe poszkodowanego do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego. Najważniejsze jest bezpieczeństwo, szybkie rozpoznanie braku prawidłowego oddechu, wezwanie pomocy, rozpoczęcie uciskania klatki piersiowej oraz jak najszybsze użycie automatycznego defibrylatora zewnętrznego AED.

Światowy Dzień Pierwszej Pomocy przypada w 2026 roku 12 września. To dobra okazja, aby przypomnieć sobie podstawowy schemat postępowania. Poniższe zasady dotyczą przede wszystkim nagłego zatrzymania krążenia u osoby dorosłej. Algorytmy pierwszej pomocy u dzieci i niemowląt różnią się w istotnych szczegółach.

Pierwsza pomoc krok po kroku – najważniejszy schemat

1. Zadbaj o własne bezpieczeństwo

Zanim podejdziesz do poszkodowanego, sprawdź, czy miejsce zdarzenia jest bezpieczne dla Ciebie, ratowanej osoby i pozostałych świadków. Zagrożeniem może być m.in. ruch uliczny, ogień, dym, prąd elektryczny, uszkodzona konstrukcja, substancja chemiczna albo agresywne zachowanie innych osób.

Nie wchodź w miejsce, w którym sam możesz zostać poszkodowany. Jeżeli nie można bezpiecznie podejść, zadzwoń pod numer alarmowy i dokładnie opisz zagrożenie.

2. Sprawdź, czy osoba reaguje

Podejdź, głośno zapytaj: „Czy wszystko w porządku?” i delikatnie potrząśnij osobę za ramiona. Jeżeli reaguje, pozostaw ją w zastanej pozycji, o ile nie grozi jej dalsze niebezpieczeństwo, dowiedz się, co się stało, i w razie potrzeby wezwij pomoc.

Jeżeli osoba nie reaguje, głośno poproś innych świadków o pomoc. Nie pozostawiaj jej samej, jeśli w pobliżu znajduje się ktoś, kto może zadzwonić pod numer alarmowy albo przynieść AED.

3. Udrożnij drogi oddechowe i oceń oddech

U osoby nieprzytomnej leżącej na plecach udrożnij drogi oddechowe przez ostrożne odgięcie głowy i uniesienie brody. Następnie przez nie więcej niż około 10 sekund oceń, czy osoba oddycha prawidłowo: obserwuj ruchy klatki piersiowej, słuchaj oddechu i spróbuj wyczuć przepływ powietrza.

Pojedyncze westchnięcia, charczenie, głośne lub nieregularne próby zaczerpnięcia powietrza nie są prawidłowym oddechem. Taki oddech może występować w pierwszych minutach zatrzymania krążenia. Jeżeli nie masz pewności, traktuj oddech jako nieprawidłowy i postępuj zgodnie z instrukcjami dyspozytora.

4. Zadzwoń pod numer 112 lub 999

Jak najszybciej wezwij pomoc. Jeśli masz telefon przy sobie, włącz tryb głośnomówiący, aby móc wykonywać kolejne czynności i jednocześnie rozmawiać z dyspozytorem. Jeżeli obok znajdują się inne osoby, wskaż konkretną osobę i poproś ją o wykonanie telefonu oraz przyniesienie AED.

Podczas zgłoszenia podaj:

  • dokładne miejsce zdarzenia i sposób dotarcia,
  • co się wydarzyło,
  • liczbę poszkodowanych,
  • czy osoba jest przytomna,
  • czy oddycha prawidłowo,
  • inne informacje, o które zapyta operator lub dyspozytor.

Odpowiadaj spokojnie i możliwie precyzyjnie. Kolejność pytań operatora nie jest przypadkowa. Nie rozłączaj się, dopóki operator nie zakończy rozmowy, i wykonuj przekazywane polecenia.

5. Rozpocznij uciskanie klatki piersiowej

Jeżeli dorosła osoba nie reaguje i nie oddycha prawidłowo, rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową:

  • ułóż poszkodowanego na plecach, najlepiej na twardym podłożu,
  • umieść nasadę jednej dłoni na środku klatki piersiowej, na dolnej połowie mostka,
  • połóż drugą dłoń na pierwszej i spleć palce,
  • wyprostuj ramiona i ustaw barki pionowo nad klatką piersiową,
  • uciskaj klatkę piersiową na głębokość co najmniej 5 cm, ale nie więcej niż 6 cm,
  • utrzymuj tempo 100–120 uciśnięć na minutę,
  • po każdym uciśnięciu pozwól klatce piersiowej całkowicie się unieść,
  • ograniczaj przerwy w uciskaniu do minimum.

Jeżeli w pobliżu jest druga osoba potrafiąca prowadzić RKO, warto zmieniać się podczas uciskania mniej więcej co dwie minuty, ograniczając przerwę podczas zmiany do minimum.

6. Oddechy ratownicze czy same uciski?

Osoba przeszkolona i gotowa do wykonywania oddechów ratowniczych powinna stosować schemat 30 uciśnięć klatki piersiowej i 2 oddechy ratownicze. Każdy oddech powinien trwać około jednej sekundy i spowodować widoczne uniesienie klatki piersiowej.

Jeżeli nie jesteś przeszkolony, nie potrafisz lub nie możesz wykonywać oddechów ratowniczych, prowadź RKO wyłącznie przez nieprzerwane uciskanie klatki piersiowej w tempie 100–120 razy na minutę. Nie rezygnuj z pomocy tylko dlatego, że nie umiesz wykonywać wentylacji.

7. Użyj AED najszybciej, jak to możliwe

AED to automatyczny defibrylator zewnętrzny, który analizuje rytm serca i informuje, czy wskazane jest wykonanie wyładowania. Urządzenia te znajdują się m.in. na dworcach, lotniskach, w galeriach handlowych, urzędach, szkołach, obiektach sportowych i zakładach pracy.

Po otrzymaniu AED:

  • włącz urządzenie i słuchaj komunikatów głosowych,
  • odsłoń klatkę piersiową poszkodowanego,
  • przyklej elektrody zgodnie z ilustracjami znajdującymi się na opakowaniu lub elektrodach,
  • nie dotykaj poszkodowanego podczas analizy rytmu,
  • jeżeli urządzenie zaleci wyładowanie, upewnij się, że nikt nie dotyka poszkodowanego,
  • wykonaj polecenie urządzenia,
  • natychmiast ponownie rozpocznij uciskanie klatki piersiowej.

AED nie wykona lub nie zaleci wyładowania, jeżeli analizowany rytm nie kwalifikuje się do defibrylacji. Najważniejsze jest dokładne wykonywanie poleceń urządzenia i kontynuowanie RKO.

Kiedy można przerwać RKO?

Kontynuuj resuscytację do chwili, gdy:

  • pomoc przejmie zespół ratownictwa medycznego,
  • poszkodowany zacznie wyraźnie wykazywać oznaki życia i prawidłowo oddychać,
  • dalsze działanie stanie się niebezpieczne,
  • całkowicie opadniesz z sił i nie będziesz w stanie kontynuować.

Jeżeli osoba jest nieprzytomna, ale oddycha prawidłowo, nie rozpoczynaj uciskania klatki piersiowej. Ułóż ją w pozycji bezpiecznej, jeśli sytuacja na to pozwala, wezwij pomoc i regularnie kontroluj oddech. W razie podejrzenia poważnego urazu wykonuj polecenia dyspozytora dotyczące przemieszczania poszkodowanego.

Najczęstsze błędy podczas udzielania pierwszej pomocy

  • zbyt długie sprawdzanie oddechu,
  • uznanie oddechu agonalnego za oddech prawidłowy,
  • zwlekanie z wezwaniem pomocy,
  • zbyt płytkie lub zbyt wolne uciskanie klatki piersiowej,
  • długie przerwy między uciśnięciami,
  • rezygnacja z pomocy z powodu braku umiejętności wykonywania oddechów,
  • obawa przed użyciem AED mimo dostępności urządzenia,
  • dotykanie poszkodowanego podczas analizy rytmu lub wyładowania.

Pierwsza pomoc w aplikacji mojeIKP

W aplikacji mojeIKP znajduje się instrukcja pierwszej pomocy dostępna bez logowania. Program prowadzi użytkownika przez kolejne czynności, pomaga ocenić przytomność i oddech oraz przedstawia instrukcje dotyczące RKO, pozycji bezpiecznej i użycia AED.

Warto zapoznać się z tą funkcją wcześniej, zanim dojdzie do sytuacji kryzysowej. Aplikacja nie zastępuje praktycznego kursu pierwszej pomocy, podczas którego można przećwiczyć prawidłową technikę uciskania klatki piersiowej i obsługę AED.

Pierwsza pomoc u dzieci – ważna różnica

Algorytm resuscytacji dziecka lub niemowlęcia różni się od schematu stosowanego u osoby dorosłej. Inne mogą być m.in. technika uciskania, głębokość uciśnięć, znaczenie oddechów ratowniczych oraz kolejność niektórych działań.

W sytuacji rzeczywistej należy natychmiast zadzwonić pod numer 112 lub 999, włączyć tryb głośnomówiący i wykonywać polecenia dyspozytora odpowiednio do wieku oraz stanu dziecka.

FAQ – pierwsza pomoc, RKO i AED

Czy charczenie i pojedyncze westchnięcia oznaczają, że poszkodowany oddycha?

Nie należy traktować ich jako prawidłowego oddechu. Oddech agonalny może mieć postać pojedynczych westchnięć, charczenia lub nieregularnych prób nabrania powietrza i może występować po zatrzymaniu krążenia.

Co zrobić, jeśli nie potrafię wykonywać oddechów ratowniczych?

Rozpocznij nieprzerwane uciskanie klatki piersiowej w tempie 100–120 razy na minutę i wykonuj instrukcje dyspozytora. Brak umiejętności wykonywania oddechów nie powinien powodować rezygnacji z RKO.

Czy można użyć AED bez wcześniejszego szkolenia?

Po włączeniu AED przekazuje użytkownikowi instrukcje głosowe i samodzielnie analizuje rytm serca. Należy dokładnie wykonywać jego polecenia oraz zadbać, aby nikt nie dotykał poszkodowanego podczas analizy i ewentualnego wyładowania.

Jak głęboko uciskać klatkę piersiową dorosłego?

Zgodnie z Wytycznymi ERC 2025 klatkę piersiową osoby dorosłej należy uciskać na głębokość co najmniej 5 cm, ale nie więcej niż 6 cm, z częstością 100–120 uciśnięć na minutę.

Czy PESMED udziela pomocy w stanach nagłych?

W przypadku nagłego zagrożenia zdrowia lub życia nie należy jechać na planową konsultację ani oczekiwać na dostępny termin. Należy natychmiast zadzwonić pod numer 112 lub 999. Rejestracja PESMED służy do umawiania planowych konsultacji i badań prywatnych.

Planowe konsultacje prywatne w PESMED

Jeżeli problem nie ma charakteru nagłego, ale objawy utrzymują się, nawracają lub wymagają oceny specjalisty, można umówić planową prywatną konsultację w Centrum Medycznym PESMED. Informacje o poradniach znajdują się na stronie lekarze specjaliści w PESMED Bydgoszcz.

Rejestracja: 501 23 26 29
Adres: ul. Sułkowskiego 15, Bydgoszcz
Rejestracja online: umów prywatną wizytę w PESMED
Dojazd: PESMED w Google Maps

Materiał ma charakter edukacyjny, nie zastępuje praktycznego szkolenia z pierwszej pomocy ani indywidualnej oceny medycznej. W stanie nagłego zagrożenia zdrowia lub życia zadzwoń pod numer 112 lub 999.

Źródła

Scroll to Top
Tel: 501 23 26 29